پروانه ی جیوه ای

پیش نوشت: گفت جیوه فلز وحشتناکیه. تنها فلزی هست که مایع هست. بقیه ی فلزها رو می خوره. حتی طلا رو. اما از پروانه نگفت. که تنها حشره ایه که زیباست و می شه تماشاش کرد. حشره ای صبور و شکننده که قدرتی بی نظیر داشته برای دووم آوردن پیله! حشره ای با بالهایی خیلی بزرگتر از جثه اش... حالا جیوه ای که پروانه بشه. یا پروانه ای که جیوه بشه. یا هردو با هم، کی می دونه که نتیجه چی اش می شه؟ تنها من. منی که درباره ی این قضیه می تونم تا ابد، اشک های نامرئی بنویسم و نقش بشم و کلمه بشم و صوت بشم و بخار بشم و محو بشم...- الهه داری چه کار میکنی؟- دارم می نویسم.- چی می نویسی اینقدر بی پایان؟- داستان «وُجودی» که تبدیل به پروانه ی جیوه ای شد، مثل ماه بی نور و تنها شد و بعد در پوست یک آدم اَسیر شد و هُبوط کرد و به جهانِ فانی پیوست!- ما کی می بینیمش؟- سی چهل سال بعد!وقتی که دیگه چیزی برای از دست دادن نداشته باشم... وقتی که دوباره جیوه شده باشم...بی شکلبی وزناما،طلایی!از دیار ِ خورشید. + نوشته شده در  چهارشنبه ۲۰ تیر ۱۴۰۳ساعت 23:9  توسط Ela  |